μουσικα νεα

[μουσικα νεα][bsummary]

διαφορα αρθρα

[διαφορα αρθρα][bsummary]

αθλητικα

[αθλητικα][bsummary]

Δύσκολες ώρες για τη «βασίλισσα της νύχτας»



Θρήνος για τη Ζωζώ!

❱❱ Δύσκολες ώρες για τη «βασίλισσα της νύχτας» Ζωζώ Σαπουντζάκη, καθώς εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα θρηνεί...
Από τον
ΘΑΝΟ ΜΑΚΡΟΓΑΜΒΡΑΚΗ
Δύσκολες ώρες για τη «βασίλισσα της νύχτας» Ζωζώ Σαπουντζάκη, καθώς εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα θρηνεί για τον θάνατο της πολυαγαπημένης αδελφής της Βάσως, η οποία υπήρξε καλλιτεχνικό της ταίρι στα πρώτα χρόνια της καριέρας της.
Την είδηση του θανάτου της έκαναν γνωστή οι διαχειριστές της προσωπικής σελίδας της Ζωζώς στο facebook, οι οποίοι ανάρτησαν μια παιδική φωτογραφία από την εποχή που οι δυο αδελφές μεσουρανούσαν στις πίστες ως τα θρυλικά «Σαπουντζάκια», με το σχόλιο «Τα Σαπουντζάκια χωρίστηκαν...».
Η κηδεία της Βάσως Μπράτσου -αυτό ήταν το επίθετο του πτέραρχου συζύγου της- τελέστηκε την Τετάρτη από το Νεκροταφείο Παπάγου. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, καθώς είχε υποστεί ισχυρό εγκεφαλικό.
Η Βάσω ήταν το δεύτερο παιδί της οικογένειας Σαπουντζάκη, καθώς πρώτος ήταν ο Θεόδωρος, που έχει φύγει εδώ και πολλά χρόνια από τη ζωή, και τρίτη η Ζωζώ. Οι δύο αδελφές ήταν... μπολιασμένες με τα ίδια καλλιτεχνικά χαρίσματα, αφού σύμφωνα με όσα κατά καιρούς έχει δηλώσει η κορυφαία showwoman χόρευαν και τραγουδούσαν το ίδιο καλά.
Τα «Σαπουντζάκια»
«Ξεκινήσαμε με την αδελφή μου, τη Βάσω, με την ηθογραφία του Ελευθεριάδη “Το Αγρίμι”, ενώ για πολλά χρόνια ήμασταν τα αγαπημένα σε όλους “Σαπουντζάκια”. Αυτή, όμως, ερωτεύτηκε έναν αεροπόρο και αποφάσισε να κάνει οικογένεια και να μου χαρίσει δύο ανίψια, τη Χριστίνα και τον Παναγιώτη. Τι κλάματα έβαλα τότε... Με στήριξε ο πατέρας μου, αυτός πίστευε σε εμένα, και φυσικά ο κόσμος».
Οι δύο αδελφές, σε ηλικία εννιά ετών, χόρευαν, τραγουδούσαν, υποδύονταν ρόλους και ξεσήκωναν τους πάντες με το ταλέντο τους. Ακόμα θυμάται η Ζωζώ τους στίχους του τελευταίου τραγουδιού που ερμήνευσαν μαζί στο θέατρο: «“Αλήτικα όνειρα, μια νύχτα ξελογιάστρα με φεγγάρι, τη σκέψη μας κάνετε για κόσμους χρυσαφένιους να σαλπάρει, τότε γινόμαστε και οι δυο ό,τι μας γουστάρει, και καρτεράμε τον ύπνο να μας πάρει”. Αυτό ήταν το τελευταίο τραγούδι που είπαμε μαζί σε μια ασφυκτικά γεμάτη και συγκινημένη αίθουσα».

Δεν υπάρχουν σχόλια: